Nieformalna grupa dyskusyjna
2015-04-05 17:42:51, Arsenicum
smutna żaba:
U mnie to tradycja, dawniej od zerówki przychodzili, teraz ksiądz bierze od drugiej klasy. :D I nie powiem, żeby to źle wpływało na dzieci, są bardziej zdyscyplinowane, słuchają. Zdarza mi się jeździć z nimi na wycieczki, jeśli okazuje się takiemu dzieciakowi odrobinę zrozumienia, to on zawsze będzie słuchał. Tu leży też tajemnica braku szacunku do nauczycieli - nauczyciele niejednokrotnie nie potrafią wykazać choćby odrobiny uwagi młodemu/małemu człowiekowi, co kończy się totalną olewką ze strony ucznia. Przykład jest prosty: jeśli nauczyciel w autobusie krzyczy cisza, to jest jeszcze głośniej, jeśli ja powiem (wystarczy powiedzieć) cisza, to jest cisza. :D Brakuje dobrych nauczycieli, jeśli ktoś współpracuje z młodzieżą i się z nią dogaduje, to prędko uświadamia sobie braki pewnych cech u nauczycieli. Oczywiście nie mówię, że wszyscy nauczyciele są źli.:)
brukok.com.plDzieciaki są zahukane ogólnie, mam wrażenie, że mało w siebie wierzą i nie wiem, czy to się wynosi ze szkoły, z domu, czy może jest to spowodowane pewnymi mitami-ścianami. Ostatnio wracałem z meczu z chłopakiem z I gim - ja na rozmowę jestem otwarty zawsze, nieważne z kim i o czym mówię, najważniejsze, abym miał coś mądrego do powiedzenia. Zeszło na moje chemiczne zainteresowania i lekarskie marzenia - chłopak powiedział, że też by chciał, ale... Na co usłyszał moją pogadankę na temat "nie ma żadnego ale". Bo nie ma! Jeśli się o czymś marzy, to się nie pierdzi w kijek, tylko się do tego dąży, a dziś marzenia są zabijane w zarodku. Nieważne, czy mówimy o byciu lekarzem, policjantem, czy sportowcem. "Bo lekarze to łapówkarze, bo musisz się uczyć całe życie, bo trudno się dostać. Bo policjanci nie są szanowani, bo będziesz pogardzany, bo trudna rekrutacja. Sportowcem też nie zostaniesz, bo trudno się przebić." Puste gadki wciskają nam, młodzieży, która cierpi nie tyle na brak ambicji, co na brak pewności siebie i jakąś wrodzoną bylejakość. Dlaczego o tym mówię w kontekście tego, co napisałeś o nawale dodatkowych zajęć. Ano dlatego, że dzieciaki tych zajęć w ogóle nie potrzebują, a niejednokrotnie po prostu nie chcą, a jeszcze częściej chcą czegoś bardzo, jednak słyszą od rodziców gadkę o policjancie i sportowcu (lekarzem nie zostaniesz, ale kurs tańca by ci się przydał syneczku :D). Zmienia się to wtedy, jeśli dzieciak sam chce się doskonalić w jakiejś dziedzinie i wykazuje wiele chęci i zdolności, jednak rodzice tu również nie wykazują się zrozumieniem dziecka, rozpalając słomiany zapał, który gaśnie prędzej, niż został wzniecony. A gaszony jest głupimi, rodzicielskimi gadkami o tym, że trzeba więcej, więcej, więcej... Masz dziś takiego nauczyciela, ale on jest według nas za słaby - trzeba go zmienić. Trzeba jechać na taki i taki kurs... Rodzic przejmuje stery nad marzeniami dziecka i bańka pęka, bo dzieciak traci kontrole i przestaje czuć to, co kiedyś.
Ja miałem zawsze ciągoty do chemii, potem do perfumiarstwa - przez pierwsze pół roku nie dostałem ani grosza na swoje pasje. I bardzo dobrze! Po pół roku, gdy zacząłem przynosić szóstki i chodzić po dziwnych sklepach w celu kupienia odczynników (np. woda utleniona 30% w sklepie fryzjerskim :D), rodzice załatwili mi aparaturę chemiczną i odczynniki. Ale trzeba było się wykazać! Dziś dzieciaka się wpuszcza w maliny, bo dzieciak zobaczył w telewizji jakiś przekręcony obraz i "też tak chce", po czym odbija się od tafli iluzji, którą sobie wykreował. Jest jeszcze inny przykład: matka kiedyś marzyła o zostaniu baletnicą, ale musiała zostać na gospodarce i doić krowy, jednak jakiś mieszczuch wyrwał ją "do wielkiej metropolii", po czym nasza bohaterka błyskawicznie odcina się od korzeni i wyjmuje siano z butów (które cały czas wraca), a kompleksy leczy sukcesami córki, które okupione są radością matki i łzami córki. To jest chyba najgorsze, co może być.
A co do systemu edukacji, to jest i dobrze i niedobrze. Dobrze, bo mamy naprawdę solidne kursy rozszerzone, źle bo nie mamy elementarnego wykształcenia. Dziś w szkołach średnich występuje "profilowość" i ja niestety tą drogą poszedłem, niejako rezygnując z ogólnego wykształcenia, bo o ile ogólniak mam skończony, o tyle nie uważam, bym posiadał dobrze ugruntowaną wiedzę ogólną. Ale jeśli chodzi o rozszerzenia, to jest bardzo dobrze - ja jestem (na szczęście) ostatnim rocznikiem przed reformą, gdzie ucięli 1/3 rozszerzonej chemii i to najtrudniejszych, logicznych zagadnień z chemii fizycznej. Porównywałem stary i obecny program z chemii, okazuje się, że obecny jest jeszcze bardziej naszpikowany szczegółami (tzn. nie obecny, ale ten, który był jeszcze rok temu), co jest fenomenem, gdyż np. z biologii, fizyki, czy matematyki (to jest najbardziej drastyczny przykład) powywalano wiele zagadnień, a do chemii dodano. Ogólnie Polska ma niezłe kształcenie, jeśli chodzi o kierunki ścisłe, jednak trzeba liczyć na siebie, nauczyciel to pomocnik, traktuje się go jako żywego manekina, który wygłasza swoją gadkę po pociągnięciu za sznurek. Ja podchodziłem tylko wtedy, gdy miałem jakieś pytania.
Rozpisałem się, przepraszam. W dodatku nie do końca na temat - tym bardziej przepraszam. :D
Polecane: indexfirm.bydgoszcz.pl