Nieformalna grupa dyskusyjna
2015-04-07 00:15:15, rasenshuriken
Luźne wieczorne rozkminy
Jestem jednocześnie osobą wierzącą jak i niewierzącą, ciężko mi to wytłumaczyć słowami. Jak to stwierdził kiedyś Blaise Pascal, każdego człowieka dotyka tragizm istoty rozumnej. Mimo że posiada rozwiniętą korę mózgową, która stawia go nad innymi zwierzętami, nie potrafi odpowiedzieć na najważniejsze pytania. Sądzę, że religia i Bóg są swego rodzaju lekarstwem na ten tragizm, jak to się mówi "Bóg jest odpowiedzią na wszystkie pytania". Myślę, że niektórzy ludzie odczuwają potrzebę wiary, ponieważ pomaga im udzielić odpowiedzi na te najważniejsze pytania, co z kolei ułatwia im ustalenie swoich celów oraz ustabilizowanie i prowadzenie życia. Ja jestem osobą, która nie potrzebuje odpowiedzi na takie pytania. Jak się głębiej zastanowić to wszystko można poddać negacji, nawet nasze własne istnienie. Ķwestia wiary jest kwestią indywidualną, nie powinno się do niej nikogo przymuszać ani z niej szydzić. W chwili obecnej nie wyznaję żadnej ze znanych mi religii, ale nie jestem też ateistą. Nie odrzucam istnienia Boga, ale wiara w niego jest mi niepotrzebna. Nie wierzę w Boga, ale wierzę gdy ktoś mówi mi, że dla niego Bóg istnieje. Wiem, że brzmi to paradoksalnie i całkowicie bez sensu lecz nie potrafię lepiej obrać tego w słowa.
Dodatkowo jestem zwolennikiem teorii, że każda osoba postrzega świat w inny sposób. Dla przykładu, każdy człowiek widzi kolory inaczej. Patrzymy na ścianę, ja widzę kolor niebieski, druga osoba widzi kolor czerwony, a mówimy na to różowy. Wszyscy ludzie myślą, że widzą tak samo, ale może każdy odbiera dany kolor inaczej? Gdy spytamy się co widzi patrząc na ścianę, odpowie różowy lecz to co widzi dla naszego oka niekoniecznie byłoby różowe. Tak samo może być ze słuchem, rock dla części osób to miód na uszy, a dla innych nieznośny jazgot. Mógłbym rozpisywać się na temat innych zmysłów, ale chyba nie ma takiej potrzeby.